Naar de inhoud springen

Tag: CODEX historiae

Positief blauw

Van mijn ouders heb ik meegekregen respect te hebben voor autoriteiten. Dat klinkt erg formeel, toch is het zo. Je hebt een groep, er staat iemand aan het hoofd van deze groep en die is verantwoordelijk voor de beslissingen die worden genomen. Ik heb daar nooit vraagtekens bij gezet. Tot ik mij op de middelbare school afvroeg waarom we eigenlijk naar de docenten luisteren en – tot op zekere hoogte – doen wat zij zeggen? Toen ik dit aan mijn vader vroeg, zei hij dat dit chaos tegengaat. En als wij ergens niet van houden, dan is het wel chaos.

Een reactie plaatsen

Tussen feit en fictie : Mythologische wezens

Daar ligt hij dan, stil in zijn vitrine, een getuigenis uit een ver ontastbaar verleden. Om hem heen liggen de scherven en in zijn borstkas kan men, als men goed kijkt, een bronzen pijlpunt zien zitten. Ongetwijfeld een mogelijke doodsoorzaak. In wijze is het niet veel anders dan alle andere archeologische vondsten die ik inmiddels heb gezien: een skelet, dat in een nagebootste tombe ligt voor het echte archeologische gevoel dat je bij de opgraving aanwezig bent. Toch is het moeilijk te bevatten: een skelet, half mens, half paard, in een universitaire instelling, met daarbij de vraag of je in centauren gelooft. Ondanks alle mogelijke academische denktrucs die je op de universiteit zijn bijgebracht, zal iedereen zich kort laten verleiden tot de vraag: is het echt?

Een reactie plaatsen

Wetenschap en desinformatie?

Als een oudhistoricus op de televisie zou uitleggen hoe het hersenonderzoek moest, zal iedereen hem uitlachen. Als hersenonderzoeker Dick Schwab, de auteur van Wij zijn ons brein, bij het televisieprogramma ‘Zomergasten’ uitlegt hoe we het verhaal over Mozes’ visioen op de berg Horeb moeten interpreteren, laat interviewer Jelle Brandt Corstius hem gewoon begaan. Dat is omdat oudhistorische opleidingen helemaal nergens toe dienen. Iedereen weet dat ze er alleen zijn om oogkleppen te ontwikkelen, waardoor oudhistorici niet langer zien dat je heel simpel tot sensationele wetenschappelijke inzichten kunt komen door bijvoorbeeld de Bijbel letterlijk te nemen. Hersenonderzoekers snappen oude geschiedenis veel beter dan de oudhistorici. Iedereen kan bijdragen aan de oudheidkunde, behalve de oudheidkundigen.

Een reactie plaatsen