De Indonesiëreeks | deel 6: Travel journal

Door Jasmijn Groot

Inmiddels ben ik alweer een paar weken terug in Nederland. Naast het wassen van vieze kleren, een plek geven aan nieuwe prularia en het uitdelen van souvenirs betekent thuiskomen voor mij ook dat het tijd is om de laatste hand te leggen aan mijn travel journal.

Een travel journal is een speciaal soort dagboek dat ik bijhoud tijdens mijn reizen. Ik schrijf erin wat ik

Journals uit o.a. Ierland, Scandinavië en Zuid-Korea. Foto: Jasmijn Groot
Journals uit o.a. Ierland, Scandinavië en Zuid-Korea. Foto: Jasmijn Groot

meemaak, wie ik ontmoet, wat ik zie, hoor en eet. Ik noteer leuke feitjes en tips, maar bovenal houd ik bij wat ik leer over mijn nieuwe omgeving. Om een totaalbeeld te creëren, voorzie ik het geschrevene van zoveel mogelijk beeldmateriaal. Zo plak ik sommige pagina’s vol met werkelijk alles wat op mijn pad komt. Denk maar aan visitekaartjes, labels, bonnetjes, flyers, gedroogde bloemen, bierviltjes, ansichtkaarten, enzovoorts. Op andere bladzijdes schets ik ter plekke indrukken van bijvoorbeeld de architectuur, het landschap of het modebeeld dat ik om me heen zie. Soms vraag ik mensen die ik heb leren kennen een persoonlijke boodschap achter te laten en anderen laat ik de recepten van hun nationale culinaire hoogstandjes achterlaten. Kortom, je kan het zo gek niet bedenken of het komt terecht in mijn journal. Die mix van curiosa, handschriften en potloodkrabbels vormt tezamen een caleidoscopische oogopslag van de hedendaagse cultuur van het land waar ik ben geweest.

Balinese bloemen drogen voor in mijn journal.
Balinese bloemen drogen voor in mijn journal.

Het kost wel enige moeite en tijd om je journal bij te houden tijdens je reis. Waarom zou je het dan toch moeten doen? Omdat je er allereerst op de meest simpele manier de affectie voor de stad of het land waar je bent geweest kunt vastleggen. Er is nog geen plek geweest waar ik niet verliefd op ben geworden en het doorbladeren van je journals doet je weer herinneren waarom dat ook alweer zo was. Daarnaast is het me ook opgevallen dat ze dienst doen als een handig geheugensteuntje. Kleine details van je reizen vergeet je na een tijdje. Als je ze opschrijft kun je je herinneringen later teruglezen en komen de dingen die je bent vergeten weer naar boven. Maar ook voor je naasten is het een handig naslagwerk. Je kan het er weer eens bij halen wanneer vrienden en familie van plan zijn om naar dezelfde destinatie af te reizen. Voor hen staan er altijd veel leuke bezienswaardigheden en adresjes in, maar ook wat ze beter kunnen laten. Daarnaast heb ik door mijn bewaarwoede ook nog heel veel kaarten en visitekaartjes, dus je hebt meteen verblijfadresjes voor je naasten en plattegrondjes zodat ze zich van tevoren al een beetje wegwijs kunnen maken.

Historici in het bijzonder zouden zich aangetrokken moeten voelen tot het concept van de travel

De kaleidoscopische oogopslag. Indrukken uit o.a. Indonesië, Turkije en Griekenland.
De kaleidoscopische oogopslag. Indrukken uit o.a. Indonesië, Turkije en Griekenland.

journal. Het zijn immers zeer persoonlijke geschiedenissen en geven ontzettend veel van jezelf bloot; ze laten zien wie jij op een gegeven moment in je leven was en wat jou toen bezighield. Zo zijn er op dat vlak twee journals die er voor mij erg uitspringen: die over mijn tijd in Zuid-Korea en die uit Indonesië. Ik ging namelijk naar beide landen toe met een heel speciale missie. In 2016 trok in met een vriendin naar de Koreaanse hoofdstad Seoel om daar haar biologische moeder te ontmoeten. Niet alleen spreekt er uit het bijbehorende verslag dat die ontmoeting heel bijzonder was, maar ook dat ik me destijds wekenlang in de Koreaanse adoptiewereld heb ondergedompeld en heb meegekregen hoe het is om er voor de verandering ‘anders’ uit te zien in een zeer homogene samenleving. En zoals je mee hebt kunnen krijgen uit deze Indonesiëreeks, hing de reis naar Indonesië samen met de strijd tegen plastic en mijn gevoelens over een land dat vroeger een Nederlandse kolonie was.

Goede verhalen zullen er in ieder geval ongetwijfeld in je travel journal komen te staan. Wellicht vertellen de allereerste die je hebt geschreven over de fratsen en ongein die je vroeger nog wel eens uit wilde halen, maar misschien nu uit je hoofd zou laten– of juist niet. Het is een leuk vooruitzicht om je (klein)kinderen er ooit mee te kunnen shockeren. In mijn geval zullen zij in ieder geval het enige potentiële publiek vormen. Een openhartige publicatie van mijn journals hoeft niemand tijdens mijn natuurlijke leven te verwachten.


Lees ook de andere delen van de Indonesiëreeks.