De Indonesiëreeks | deel 4: Freriksfiasco

Door Jasmijn Groot

Ik heb mezelf er meerdere keren op betrapt dat ik toch om de een of andere reden door mijn telefoon wordt afgeleid van het paradijselijke uitzicht op de Balinese zee. Alsof ik er op dat moment heilig van overtuigd ben dat er op Facebook iets veel interessanters gaande is dan de levensechte rozige dageraad die ik vanuit mijn slaapkamerraam kan gadeslaan. Slechts één keer was dat daadwerkelijk het geval.

Op een goeie middag hadden al mijn contacten een vacature gedeeld die te mooi leek om waar te zijn: het historische radioprogramma OVT was namelijk op zoek naar een nieuwe online redacteur! De vereisten klonken laagdrempelig genoeg om daadwerkelijk een kans te kunnen maken – interesse voor geschiedenis, vlotte pen, kennis van social media en het vermogen om in teamverband te werken: dat moet lukken, toch? Ondanks het gebrek aan laptop en goedwerkende internetverbinding, goot ik dan ook een motivatiebrief in een e-mail en stuurde ik die samen met een cv erbij terug naar de andere kant van de wereld.

Eind november kreeg ik echter het soort cliché antwoord terug waar ik inmiddels, na maandenlang gesolliciteer, immuun voor ben geworden. Uiteraard was ik wéér niet geselecteerd voor een gesprek, want de redactie had zoals gewoonlijk een overweldigend aantal reacties gekregen op de vacature, dus ze moesten (opeens) een strenge selectieprocedure hanteren. Ze waren daardoor ook niet bereikbaar voor feedback, waarvoor ze mijn begrip vroegen. Maar als goedmakertje, als pleistertje op de zere wond, zouden ze mijn gegevens in een archief doen, zodat ze nog met mij in contact konden komen, mocht de kleine kans zich voordoen dat er in de komende zes maanden een vacature vrij zou komen.

Natuurlijk achtte ik de kans dat daar iets uit zou komen nihil. Aan de andere kant is nooit geschoten altijd mis. Ik liet mijn gegevens dan ook niet door OVT “vernietigen” – serieus, ik citeer. En wat bleek? Na minder dan een week kwam er tijdens wat ik voor het gemak maar even het ‘Freriksfiasco’ noem daadwerkelijk een positie vrij.

Tijdens de wekelijkse uitzending op zondagmiddag werd er altijd een column voorgelezen door

Maarten van Rossem (l) en Philip Freriks (r) op de set van De Slimste Mens. Foto: Instagram @deslimstemens_nl.
Maarten van Rossem (l) en Philip Freriks (r) op de set van De Slimste Mens. Foto: Instagram @deslimstemens_nl.

niemand minder dan Philip Freriks. Voor degenen die slecht zijn met namen, Freriks is een voormalig gelauwerd journalist, NOS Journaalpresentator, en momenteel onderdeel van de bejaarde twee-eenheid die De Slimste Mens zo vermakelijk maakt (zie foto). Nadat hij zijn column had voorgelezen in de uitzending van 2 december jl., werd er door presentator Jos Palm geredevoerd dat dit meteen de laatste was die hij had gedeeld met de luisteraars, want Freriks ging OVT verlaten. Maar uit diens reactie werd meteen duidelijk dat hij hier helemaal niks van af wist! Ietwat geërgerd gaf de journalist aan dat hij het incident niet verder wilde bediscussiëren tijdens de uitzending en dat hij zou gaan praten met de redactie van de VPRO.

De volgende avond was Freriks aangeschoven aan de tafel van Jeroen Pauw in diens gelijknamige programma om toelichting te geven over de protesten van de ‘gele hesjes’ in Frankrijk. De tafelheer kon het niet laten om hem te vragen wat er nou was gebeurd bij OVT. Freriks leek het zelf ook nog niet helemaal te snappen, maar desalniettemin wilde hij wel uit de doeken doen dat de mensen achter OVT bij hoog en laag te kennen hadden gegeven dat er sprake was van een misverstand en dat ze wilden dat Freriks zou blijven. Op Pauws vraag of hij dat ook ging doen, antwoordde hij met een resoluut “nee!”

Philip Freriks tijdens de uitzending van Pauw op 3 december 2018 nadat hij had verkondigt niet terug te zullen keren als columnist bij OVT. Foto: NPO.
Philip Freriks tijdens de uitzending van Pauw op 3 december 2018 nadat hij had verkondigt niet terug te zullen keren als columnist bij OVT. Foto: NPO.

In dat opzicht is het optreden van Philip Freriks wel een inspiratie voor studenten en afgestudeerden die net de arbeidsmarkt gaan betreden: handel transparant naar eer en geweten en laat je niet zomaar door je leidinggevenden uit het veld slaan. Ik volg het voorbeeld van Freriks in ieder geval op door verder niet uit de doeken te doen of ik de redactie van OVT nog laat weten of ik voor de eer om in het archief te mogen staan ga bedanken.


Lees ook de andere delen uit deze reeks.