Wandeling

Om een weekend met colleges, drank en een goede film naar behoren af te sluiten, heb ik de traditie om zondag te wandelen. Koptelefoon op, muziek aan (evenals jas en schoenen) en gewoon de weg volgen. Ik besloot vandaag eens langs de videotheek te gaan om te zien of er nog wat leuks was. Dat was er zeker, maar niet in de videotheek zelf. Alle DVD’s (en dan bedoel ik ook echt álle, want ik heb nog binnen gekeken) lagen buiten uitgestald. In de ene bak werden ze aangeprezen voor één euro, in de andere gingen ze weg voor twee vijftig.

VHS banden

Ik weet nog dat ik als basisschool jochie verwonderd om me heen keek wanneer ik de videotheek binnenstapte. Toen stonden er nog VHS banden uitgestald en mocht je van geluk spreken als de band was teruggespoeld. Een videotheek had nog iets magisch, een plek waar je voor weinig geld een film kon huren en thuis op de vrijdag- en/of zaterdagavond kon genieten van drama, spanning of komedie. Ook kreeg je nog eens verrassend advies van het personeel.

DVD

Zodra de DVD zijn intrede deed ging het nog goed, maar kort daarna waren veranderingen te bespeuren. Films konden nu ook gedownload worden en waarom zou je geld uitgeven aan een schijfje waarvan je soms moest hopen dat deze niet onder vette vingerafdrukken zat, als je het kon doen met een gratis versie? Bovendien kon je deze films ook nog eens in een hoge resolutie van het net halen.

En toch had ik het idee dat deze videotheek, tussen een Zeeman en een schoenenzaak ingeklemd, zich nog aardig wist te redden. Goed, het aanbod aan films liep terug en de meeste titels waren niet eens in de bioscoop vertoond, maar alsnog: er waren films te huur. En nu liggen deze dus allemaal op straat. Ik heb twee titels uit de bakken gevist, al was het maar om nog een laatste keer hier een film te kunnen halen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *