Afbeelding bij blog Sinterklaas

Sinterklaas

Hij is weer in het land om samen met de Zwarte Pieten duizenden kinderen in Nederland gelukkig te maken. In een periode waarin alles en iedereen onder de loep wordt gelegd, is de kritiek op het Sinterklaasfeest steeds feller geworden. Of beter gezegd, op Zwarte Piet. Ik heb er lange tijd niks voor gevoeld mij in deze discussie te mengen, omdat je makkelijk terechtkomt in kwesties die voor mij glibberig terrein zijn. Toch zou ik er nu eens kort in willen duiken.

Vorige week moest ik tot zeven uur ’s avonds blijven werken, wat betekent dat ik met één of twee andere collega’s overblijf. Het is niet een tijd waarop veel mensen contact opnemen met een klantenservice, dus het is over het algemeen rustig. Perfect dus om te uit te zoeken wat mijn getinte collega van Zwarte Piet vindt. Vindt hij het ook racisme, of heeft hij er juist een andere kijk op? Het bleek het tweede te zijn. Het is een kinderfeest, zo legde hij uit, en kinderen zijn zich er toch helemaal niet bewust van dat er eventuele linken met slavernij gelegd kunnen worden? Bovendien zijn noch hij, noch zijn familieleden ooit voor Zwarte Piet uitgescholden, dus dat valt allemaal ook wel mee.

Ik vind het verleidelijk in deze gedachte mee te gaan. Immers, het leukste deel van Sinterklaas vond ik altijd Zwarte Piet. Die bracht tenminste nog wat reuring in het leven en liet het feest pas echt bruisen. Sinterklaas was de geduldige observeerder; Zwarte Piet deelde snoep en pepernoten uit, deed trucjes en was brutaal. En, eerlijk is eerlijk, ik heb tot nu toe nog nooit meegemaakt dat een getint persoon voor Zwarte Piet werd uitgemaakt.

Knecht

Tegelijkertijd valt niet te ontkennen dat Zwarte Piet wel erg karikaturaal wordt neergezet. De gouden oorringen en enorme rode lippen zijn al vaker genoemd, evenals het kroeshaar. En wat te denken van de verhoudingen tussen Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten? Sinterklaas staat hoe dan ook boven ze en zij zijn toch, in zekere zin, zijn knechten. Je kunt je afvragen welk voorbeeld hiermee aan de kinderen wordt gegeven.

Ik blijf het verleidelijk vinden mijn collega gelijk te geven. En toch is er dat stemmetje in mijn achterhoofd, zich afvragend of de tegenstanders ergens niet een heel klein beetje gelijk hebben. Ik zeg niet dat we alles meteen moeten omgooien. Maar ik vraag me af hoe het feest er over bijvoorbeeld tien jaar uitziet. Om maar af te sluiten met een regel uit Changes van David Bowie: “Ch-ch-ch-ch-changes/Turn and face the strange”.


‘Sinterklaas’ is de meest recente blog van Zadok. Zijn eerdere blog lees je hier

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *