Politieke Tamagotchi

Door: Zadok Samson

In een ver verleden, op de basisschool, liep iedereen rond met een plastic computertje dat bestond uit een miniem scherm en wat knopjes. Op het schermpje werd een beestje getoond: de Tamagotchi. Omdat ik gek was (en ben) op dino’s, kreeg ik van mijn ouders een kleine dino op om te passen. Ik kon hem voeren en met hem spelen, tot hij op een zaterdagochtend had besloten om te vertrekken. Kennelijk was ik niet goed genoeg als verzorger. Maar dat terzijde.

We leven nu in 2017 en de Tamagotchi-rage lijkt een nieuw leven te krijgen. Afgelopen zondag kondigde Arjen Lubach in zijn show de Kamergotchi aan. Omdat we leven in politiek tumultueuze tijden en we de lijsttrekkers eens wat beter moeten leren kennen. Of het was puur voor de grap, zonder echte bedoelingen. Dat kan ook.

Het is een geestig idee. En het heeft ergens een gevoelige snaar geraakt: de Kamergotchi is namelijk een hit. Het geeft dat hele politieke gezeik even iets luchtigs. Er ligt al zoveel druk op zowel de kiezers als de lijsttrekkers, en op deze manier wordt alles eventjes gerelativeerd. Het is wel jammer dat je niet kan kiezen voor wie je wil zorgen. Het kan dus zomaar zo zijn dat je als fanatiek aanhanger van de Partij voor de Dieren ineens Wilders in je telefoon krijgt. Of als PVV’er plotseling Kuzu liefde moet geven. De Kamergotchi kan er dan misschien nog voor zorgen dat je van gedachten verandert. Dat je een soort band krijgt met Klaver, en besluit om GroenLinks toch maar een kans te geven.

Ik heb de app nog niet gedownload, maar ben wel erg benieuwd wie ik dan onder mijn hoede zou moeten nemen. Ik voel wel wat voor Asscher. Mits hij niet na amper een week al vertrekt of doodgaat.


Meer blogs van Zadok lees je hier.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *