Winter door Anton Pieck

Kerstpakket (reprise)

Zo’n twee jaar geleden schreef ik een blogje over het kerstpakket. Een luchtige anekdote over hoe ik het pakket van twee verschillende werkgevers vergelijk. Inmiddels kan ik stellen gesetteld te zijn bij één werkgever, dus die vergelijkingen gaan niet meer op. Wel zat ik mij iets anders af te vragen.

Twee jaar geleden stipte ik al aan dat het kerstpakket een lange geschiedenis kent. Het fenomeen is ontstaan vanuit een praktisch oogpunt. In het begin van de negentiende eeuw was het nog lastig eten voor langere tijd te bewaren. Dus als de buren toch langskwamen bij boeren om ze een gelukkig kerstfeest te wensen, werden ze meteen uitgenodigd voor wat eten en drinken. De hulp kreeg bovendien mandjes mee met lekkers, zodat ze die konden uitdelen aan familie tijdens de feestdagen. Het praktische en barmhartige ging zo hand in hand.

Als ik dezer dagen mijn kerstpakket ontvang en met een schaar of mes de doos te lijf ga, heb ik al een idee van wat ik ga tegenkomen. Een pakje koffie van dit bedrijf. Een tijdschrift van die uitgeverij. Koek en zoetigheid van die supermarkt. Barmhartig? Nou ja, je krijgt het gratis. Maar de sluikreclames van soaps zijn nog subtieler. De producten in dit pakket schreeuwen nog net niet dat ik als de wiedeweerga naar de winkels van de desbetreffende sponsors moet rennen.

Ik ben er nog altijd blij mee een kerstpakket te mogen ontvangen, maar misschien is het een idee om de barmhartigheid weer te introduceren en wat zuiniger te zijn met merknamen? Laat Albert Heijn en Perla desnoods een brief schrijven waarin ze mij fijne feestdagen wensen. Dan hoeven ze mij niet meer om te kopen met pakjes koffie en snoepgoed. Want daar is een kerstpakket niet voor bedoeld.


Eerdere blogs van Zadok lees je hier


Afbeelding: Anton Pieck.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *