Afbeelding bij blog Aan de andere kant

Aan de andere kant

Door Zadok Samson

In 2008 ging ik studeren en nam deel aan de Introductieweek. Een leuke, intense week waarin je de omgeving en je medestudenten leert kennen, met als daverende afsluiter een avond in de Melkweg. Voor herhaling vatbaar. Dus toen ik te horen kreeg dat er vrijwilligers werden gezocht om eerstejaars studenten te begeleiden, gaf ik mij meteen op. Wat is er nou leuker dan iets dergelijks van de andere kant mee te maken? Algauw kwam ik erachter dat het meer inhoudt dan simpelweg op te dagen en als gids te functioneren.

Ik vergeet nooit meer hoe ik in de collegezaal stond, uitkijkend over de groep die ik zou gaan leiden. Er waren nog twee andere begeleiders, waarvan ik er eentje kende van mijn eigen Introductieweek. Alleen hij schitterde nog in afwezigheid; ik moest de boel dus zelf beginnen. Ik keek nu naar een stuk of dertig verwachtingsvolle gezichten, en besloot de namen maar af te gaan. Natuurlijk vergat ik om ook alle namen daadwerkelijk af te kruisen, dus toen mijn medebegeleider was verschenen, moest dit even opnieuw gebeuren. Goede start.

Die week leerde ik twee dingen: kennelijk kan ik wel degelijk een groep leiden en voel ik mij zeer comfortabel in de rol van gids. Daarentegen heb ik moeite met overzicht houden en is mijn richtingsgevoel ook niet helemaal perfect. Als ik met de groep alvast vooruit moest lopen, was het eerder mazzel wanneer we in één keer goed liepen. Gelukkig kon ik de boel nog met humor goedmaken en waren er zelden chagrijnige gezichten te bespeuren.

Van alle dingen die ik tijdens mijn studie heb gedaan, is dit zeker iets wat ik nog een keer zou willen doen. Alleen zorg ik er dit keer wel voor dat ik een kaart meeneem. Verdwalen is de eerste keer al niet leuk meer.


Eerdere blogs van Zadok lees je hier.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *